Gece 03.00 suları, beyoğlu…

Kumar oynadik hallince, askta kazanma vaktidir teraneleriyle istiklale savrulduk. Askin istiklalce tanimlanmasi merak edilesi degil, ipini koparanlar birligi serbest program gosterisi gibiydi cadde, eglenmek bu olmamali ya da herkes mi bu aksamin kumar kaybedeni!

Bir televizyon kurumunun eglencesiydi savrulusumuzun gizli nedeni, kemal birine yazilmis suya yazilirca, biraz daha emek vermeli imis, eglencenin kallavi oldugu uc soparli taksimlere carptik, editorumuzu pistte pisti halde sobeledik.

Çabuk sikildim her zamanki gibi, Beyoglu’nun gizli santrforu Burhan abimizi aradim, ‘romeo-julietteyim selo, feridun duzagac konserimiz var saga sola bakiyorum’ dedi, ‘gelsene’ ustelemesine gerek yoktu, arsinlayip caddeyi adim adim, yuzlerce kisa filme tanik yazdirip kendimi Pera Palas’in koseden kivrildim,

Surpriz: nereden ciktigini anlayamadigim genc bir kadin topuklu ayakkabilarinin ve ıslak zeminin kurbani olup bir anda onumde uzaniverdi! Ne ruzgar vardi sokakta ne de genc kadinda etek, aciyla inledi ve koluna girip kaldirima oturttuk, bir baska genc kadinla. ‘Belim’ dedi inleyerek, ‘daha iyiceyim, tsk ederim’İ de duyunca rotama girdim yeniden, Burhan abiyleyim iste.

Icerisi hincal hinc, feridun cosmus, usulca bahceye savrulup, trabzonspor un gaziantep karsisindaki dayanilmasi zor baskisini ve galibiyetini konusuyoruz. Halic ve cami siluetleri yuzumuzde iz birakiyor, arkamizda akip giden gurultuye muzik ve eglence deniyorsa eger, diyoruz, bu iste bir densizlik var!

Sattim Burhan abiyi kendime, Asmalimescitte 10 yil once bonkorce harcadigim ayak izlerimi ariyorum. Talan edilmis izlerimiz, carcabuk caddeye atip kendimi Taksim e yoneltiyorum pruvami. Yorulup postane onunde kapanmakta olan Ara cafenin kaldirima oturup bu yaziya saliyorum filikalarimi. Bir sokak turkucusu elektro sazla Ali Asker’den ‘metris’i soyluyor; ‘bir tek seni sevdim gerisi yalan’

Meger hayat, istiklaldeki insan kalabaligi icinde her guzellikte oglum Kuzey in adimlarini gormekmis, ayaginda kirmizi sortu elinde dondurmasi. Cift katli tir almistim Ankara’ dan, onu sordu bu gecenin bilmem kacinda, nasil soylerim kaybettigimi! Dogruyu soylemek icin cok kotu bir zaman kuzeyim, nasil olsa sabah bulusup baba-ogul kirk tira degismeyecegimiz zamanlarda cogaliriz.

Saat 03 istiklalinden notlar okudunuz…

“Gece 03.00 suları, beyoğlu…” için bir cevap

  1. Sahi insan onca gürltünün içinde tanıdıklarını düşünüyor. İstiklal çok renkli bir ortam, tüm duyguların kolkola girdiği bir büyü. Ama o büyü bile insana sevdiceklerini unutturmuyor…Sevgiyle…

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: